Welkom terug

Welkom terug

Zeeuws-Vlaanderen en Flevoland lijken in basis op elkaar. Akkerbouw, klei en gemoedelijkheid. Toch voelt de Flevolandse wind na drie weken zilte zeelucht weer heerlijk door onze haren. Net buiten het dorp liggen lange rechte lijnen met uien te drogen in de zon, het is een prachtig gezicht. De zon doet al flink haar best deze morgen. Op het perceel daarnaast groeit de groenbemester al haast boven de achtergebleven graanstoppels uit. Een stukje verder valt het op dat het blad van de aardappelen begint te verkleuren en dat de suikerbieten fier staan te glimmen in de zon. Ook hier heeft het dus de afgelopen weken regelmatig geregend, het land ziet er niet droog en stoffig uit.

De kinderen kunnen deze laatste schoolvakantieweek nog genieten van zomers weer. De herfst lijkt nog ver weg, maar aan de bermen is te zien dat deze in aantocht is. Hier en daar staat nog een paarse klaver en gele boterbloem, verder is alle kleur eruit verdwenen. Veel groen gras en pluimen in de sloot. Ook het fietspad bij de duiker is keurig geworden. Het was natuurlijk super dat het fietspad tijdens de werkzaamheden aan de duiker niet was afgesloten, maar het is prettig dat het weer in ere hersteld is en de modderige rijplaten zijn verdwenen.

Voor we er erg in hebben, fietsen we Dronten in en staan we voor het kantoor. Het is weer tijd voor tof werk. Bij binnenkomst zien we dat er een leuk bericht op het bord is geschreven. Thuiskomen is heerlijk, we kunnen er weer tegenaan. Dus: kom maar op met dat werk. We hebben er zin in!